Şahsiyetler
Hüseyin Nihâl Atsız
Türk milliyetçiliğinin önemli isimlerinden biri olan Nihâl Atsız, yazar, şair ve ideolog olarak tanınır. Türkçülük ve Turancılık ideolojilerinin savunucusudur.
📍 Doğum ve Aile
- Doğum: 12 Ocak 1905, Kadıköy, İstanbul
- Babası: Deniz subayı Mehmet Nail Bey
- Annesi: Fatma Zehra Hanım
- Evli: Mehpare Hanım (1931–1935), Bedriye Atsız (1936–1975)
- Çocukları: Yağmur Atsız (sol görüşlü gazeteci ve yazar), Dr. Buğra Atsız (akademisyen ve milliyetçi yazar), evlatlık kızı Kaniye Atsız
- Öz Kardeşi: Necdet Sançar (Türkçü ideolog)
🎓 Eğitim ve Kariyer
- İlköğrenimini Kadıköy’de tamamladı.
- İstanbul Lisesi’ni bitirdi.
- Askeri Tıp Okulu’na 1922’de başladı, ancak 1925’te Arap kökenli bir subaya selam vermediği için okuldan atıldı.
- İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nde eğitim aldı ve 1930’da mezun oldu.
- Fuat Köprülü’nün asistanı olarak çalıştı, ancak 1932’de Türk Tarih Tezi’ne karşı görüşleri nedeniyle görevinden alındı.
- Malatya ve Edirne’de öğretmenlik yaptı.
- 1944–1945 yıllarında Irkçılık-Turancılık Davası’ndan tutuklandı.
- 1949’da Süleymaniye Kütüphanesi’nde çalışmaya başladı, 1969’a kadar burada görev yaptı.
⚖️ Siyasi Görüşler ve Tartışmalar
- Türkçülük ve Turancılık ideolojilerini savundu.
- İslam’ı “Araplar için yaratılmış bir din” olarak tanımladı.
- Kemalizm’i eleştirdi, ancak 1960 sonrası Atatürk’ün milliyetçiliğini olumlu değerlendirdi.
- Irkçılık ve antisemitizm görüşleriyle tanındı.
- 1944’te Sabahattin Ali ile dava açıldı; 6 ay hapis cezası aldı.
- 1944–1945 yıllarında Irkçılık-Turancılık Davası’nda 6 yıl 6 ay hapis cezasına çarptırıldı, ancak ceza 1 yıl 6 aya indirildi ve affedildi.
- 1973’te Kürtçülük karşıtı yazıları nedeniyle 15 ay hapis cezası aldı, ancak affedildi.
⚰️ Ölüm ve Miras
- Ölüm: 11 Aralık 1975, İçerenköy, İstanbul
- Mezarı: Karacaahmet Mezarlığı, İstanbul
- Ölümünden sonra, fikirleri ve eserleri özellikle Türk milliyetçiliği hareketinin ideolojik kaynaklarından biri olarak kabul edilmiştir.
“Türkçülük, Türk milletinin varlık ve bağımsızlık mücadelesidir.” – Nihâl Atsız




